'Zij blij en ik blij, mooier kan toch niet?'
'Het mooiste verhaal komt nog', klinkt Ria's stem op de voicemail, nog geen half uur na het interview. Het verhaal van de mevrouw uit Kaapverdië die vrijwel blind was en haar huis niet meer uitkwam. Een geleidehond zou de oplossing zijn, maar wie uit Kaapverdië komt, weet doorgaans niets van honden en heeft niets met honden. Of Ria eens bij haar langs wilde gaan, met een hond. 'Ik ben vier keer geweest en ze was om. Ik ben nog met haar naar de open dag geweest en nu staat ze op de wachtlijst. Mooi toch?' Ria is ruim vijf jaar vrijwilliger. Ze verzorgt thuis de honden die een operatie achter de rug hebben of wat langer ziek zijn. Ze brengt mensen met hun geleidehond naar de dierenkliniek en ze vangt honden op als hun eigen baas er even niet voor kan zorgen. Zo had ze 13 maanden lang een geleidehond in huis. De baas lag in het ziekenhuis. Geschept door een auto, toen zijn hond, in paniek door vuurwerk tussen zijn poten, met baas en al van de stoep schoot. Niks is Ria teveel, alles vindt ze leuk. En waarom? 'Omdat ik er voldoening van heb en een ander blij is met wat ik doe', zegt ze. 'Mooier kan toch niet? Het is een fantastisch doel. Ik sta ervan te kijken hoe zelfstandig mensen zijn door een geleidehond. Van sommige merk je nauwelijks dat ze blind zijn.' Een tijdje terug liet Ria haar testament opmaken. Een derde is voor haar dochter, een derde voor haar zoon en een derde voor KNGF Geleidehonden. Haar kinderen staan er helemaal achter. 'Ik heb zoveel bewondering voor geleidehondgebruikers. Ik krijg een blij gevoel als ik bedenk dat ik in de toekomst ook nog wat voor hen kan betekenen.'
Vrijwilligster Ria van der Eijk
'Ze doen goed werk, daarom geef ik'
‘Ik ben altijd gek op dieren geweest. En blind zijn lijkt mij een van de ergste dingen die je kunt overkomen. Vooral als je daardoor in een isolement komt omdat je niet gemakkelijk of helemaal niet meer weg kunt. Omdat ik alleen op de wereld ben, vind ik het fijn om aan een goed doel te schenken, dus dan ga je op zoek naar dingen die je aanspreken. Daarbij vind ik het ook belangrijk dat je geld goed terecht komt. Bij KNGF Geleidehonden heb ik dat gevoel zeker. Ik heb nu twee honden gesponsord. Sascha en Terry, die ik vernoemd heb naar honden die ik zelf vroeger had. Toen de honden nog in het puppypleeggezin zaten, ontving ik regelmatig briefjes met foto’s en verhalen over hoe het met de honden ging. Daar heb ik van genoten. Het is erg leuk om het reilen en zeilen van de honden die je gesponsord hebt te volgen. Ik ben nu ook op de geleidehondenschool in Amstelveen geweest en heb Sascha en Terry, die nu in opleiding voor geleidehond zijn, voor het eerst in levenden lijve ontmoet. Ik vond het echt geweldig om ‘mijn’ honden te zien. Dan gaat het toch nog veel meer leven. Ik was diep onder de indruk van alles wat er in Amstelveen gebeurt en wat er allemaal bij komt kijken voordat een hond een geleidehond is. Ik had zoveel vragen en die heb ik allemaal kunnen stellen. Ik vind het fijn om een bijdrage te kunnen leveren aan de opleiding van deze honden, die zo enorm belangrijk zijn in het leven van blinde en slechtziende mensen. Ik vind het goed werk dat KNGF Geleidehonden doet, daarom geef ik. En dat is ook de reden dat ik ze in mijn testament heb gezet.’
Donateur mevrouw Broekhuizen